ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS

Την ελευθερία έκφρασης των blogs προσπαθεί να καταπατήσει η Κυβέρνηση με το νέο νομοθετικό πλαίσιο που ετοιμάζει να φέρει προς ψηφιση στη Βουλή μέσα στον Αύγουστο. Μόνο τυχαίος δεν μπορεί να θεωρηθεί ο χρόνος που επιλέγεται για μια τέτοια κίνηση (στα μπάνια του λαού όπου όλα περνάνε αθόρυβα και χωρίς να ανοίξει ούτε μύτη), αλλά ούτε και η επιμονή της Κυβέρνησης να βάλει ένα φίμωτρο στις ελεύθερες φωνές που δεν μπορούν ελεχθούν με άλλο τρόπο.
Αυτός ο συμπαθής, κατά τα άλλα,υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας, από εδώ το πάει,από εκεί το φέρνει και, τσακ,την κάνει την δουλειά του μια χαρά. Να μπουν όλοι μέσα και έτσι θα ησυχάσει η κοινωνία από αυτούς που θεωρεί εκτός πλαισίου.
Εντάξει θα πει κανείς, πρέπει και στην περίπτωση των blogs να υπάρξει ένα πλαίσιο, στο ποιος γράφει τι, διότι σου λέει, όποιος θέλει γράφει κάτι κακόβουλο για κάποιον άλλο και κρύβεται πίσω από την ανωνυμία του, και η συκοφαντία δεν ξεπλένεται με κανέναν άλλο τρόπο...παρά μόνο το δικαστικό.
Όμως το κόλπο είναι πλέον γνωστό. Στην Ελλάδα είναι συνήθης πρακτική, ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε, να βάζουμε το «νομοθετικό» χεράκι και να το αποδυναμώνουμε μέχρι τέλους. Και που καταλήγουμε; Κάποιοι να εκμηδενίζονται με αγωγές και μηνύσεις και οι υπόλοιποι να αυτολογοκρίνονται με το φόβο να ακολουθήσουν και αυτοί την ίδια πορεία με τους προηγούμενους. Δηλαδή ελευθερία σκέψης και έκφρασης υπό καθεστώς επιτήρησης. Η ρουφιανοκρατία σε όλο της το μεγαλείο λοιπόν και όλα αυτά για να μην μπορούν απλοί άνθρωποι, ξεκομμένοι από τα εκάστοτε κέντρα εξουσίας και ενημέρωσης, να πουν αυτό που πιστεύουν (ακόμα και αν είναι λάθος και με ενδεχόμενο δόλο ίσως). Αυτοί που δεν εκφέρουν αληθινό λόγο, όυτως ή άλλως γρήγορα απορρίπτονται και η φωνή τους «σβήνει» σε χρόνο dt.
Το ψέμα και η λαμογιά δεν μπορούν να κρυφτούν για πολύ. Αυτό το καταφέρνουν μόνο αυτοί που έχουν απλώσει ένα δίχτυ προστασίας γύρω από τον εαυτό τους -που προφανώς δεν τους φτάνει- χωρίς να τους ενδιαφέρει τι γίνεται πιο πέρα από την αυλή τους. Δεν ξέρουν όμως ότι το δίχτυ αυτό, όσο και να το ενισχύουν, κάποιες τρύπες θα μένουν για πάντα ανοιχτές και επισφαλείς.
Η μάχη για την «απελευθέρωση της είδησης» από τα στεγανά που της έχουν επιβληθεί είναι ακόμη στην αρχή. Το να πεις «ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ BLOGS» (και σε κάθε άλλη μορφή ελέυθερης έκφρασης) είναι τόσο αυτονόητο, όσο όταν λες ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ, ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ, και γενικά σε όλα αυτά τα αγαθά που ένω τα μαθαίνεις ότι τα δικαιούσαι σαν ένας ελεύθερος άνθρωπος σε μια ελέυθερη και δημοκρατική κοινωνία με τους πολίτες της ίσους σε όλα, αποδεικνύονται ένας μύθος άλλων εποχών. Μπορεί το παραπάνω να μην έχει γίνει συνέιδηση στο μυαλό του μέσου ανθρώπου προς το παρόν -ότι η ενημέρωσή του και το δικαίωμα να του παρέχεται απρόσκοπτα δεν είναι κάτι τυχαίο για να είναι εσαεί αφημένο στην κηδεμονία κάποιων λίγων ανθρώπων, έτσι ώστε αυτοί να λένε τι θα μάθεις, πως θα το μάθεις και ποια πρέπει να είναι η άποψή σου στην καλύτερη περίπτωση- αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα. Ο κόσμος αρχίζει και ξυπναέι από το λήθαργο που του έχουν επιβάλλει και συνειδητοποιεί ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Τα μέσα ενημέρωσης «παλαιού τύπου» ήδη αρχίζουν και εμφανίζουν τις πρώτες «ρωγμές», αφού ο κόσμος αρχίζει να τα αποστρέφεται όλο και πιο πολύ. Τα blogs είναι ένα κομμάτι της νέας εποχής και η μελλοντική τους πορεία δεν πρόκειται να ανακοπεί από νομοθετικά πλαίσια ορμόμενα εν μέσω θερινής ραστώνης. Και ο λόγος είναι απλός: Όσο η επιρροή τους στον κόσμο αυξάνεται (κάτι που συμβαίνει), τόσο η εκάστοτε κρατούντες θα τα κυνηγούν με τα φίμωτρα ανα χείρας. Μάταια όμως...